آب به عنوان یک منبع قابل تجدید همواره به عنوان یک رکن اصلی توسعه مطرح بوده است و حفاظت و استفاده بهینه از منابع آب از اصول توسعه پایدار هر کشور می باشد مصرف آب با کیفیت نامطلوب در کشاورزی علاوه بر کاهش محصول و ایجاد مشکل برای سیستم های آبیاری، خصوصیات فیزیکی خاک را نیز از بین می برد که نتیجه آن بایر شدن اراضی است. لذا شناخت کیفیت آب های زیرزمینی یک امر ضروری است. هدف از این مطالعه بررسی کیفیت آب زیر زمینی دشت کنگاور استان کرمانشاه جهت کاربری کشاورزی و شرب می باشد. برای این کار از میانگین آمار کیفی 13 حلقه چاه و 7 چشمه، طی چهار دوره مرداد 1392، آبان 1392، اردیبهشت 1393، و مرداد 1393، استفاده شد. طبق نتایج بدست آمده، نوع غالب رخساره هیدروشیمیایی آب چاه های منطقه با استفاده از دیاگرام پایپر، کلسیم بی کربناته (Ca-Hco3-) و کلسیم سولفاته (Ca-So4) و چشمه ها نیز کلسیم بی کربناته (Ca-Hco3-) تعیین شد. آب چشمه ها و چاه ها (بجز چاه های w2,w6 و w12)، در مقایسه با استاندارد سازمان بهداشت جهانی از نظر استفاده شرب بدون محدودیت بوده و از نظر استفاده در کشاورزی نیز، آب چشمه ها هیچ محدودیتی نداشته و چاه ها نیز تنها از نظر خطر شوری دارای خطر کم تا متوسط بود.